Geschiedenis
Toen in 1989 de Herveldse zuster Helmine Tilleman op bezoek was in Nederland liet ze aan een familie een foto zien van een zwarte jongen. Onder de foto stond: "Wie betaalt mijn studie?"
Deze familie was gelukkig in de positie op deze hulp te kunnen bieden. Ze betaalden zijn schoolgeld en schreven naar "hun" student en kregen al spoedig brieven terug. Omdat ze hier erg enthousiast over waren, zijn er steeds meer mensen met ze mee gaan doen. Binnen enkele jaren sponsorden ze samen bijna 20 studenten.
Ze waren "genoodzaakt" om FOTAS in een stichting onder te brengen omdat er veel geld mee gemoeid was en omdat we wilden dat de financiën altijd door "iedereen" gecontroleerd mochten worden.
Inmiddels zijn er nu in 2012 ruim100 studenten die op dit moment studeren op kosten van sponsoren uit Herveld-Andelst en omgeving. Dit jaar wordt er ongeveer € 27.000,00 overgemaakt naar Fr. Herman Kalimwenjuma die deze actie in Tanzania coördineert. Hierbij wordt hij ondersteund door Mevr. Jackline en Fr. Jeremiah Kiiza.[Zij bezoeken de kinderen thuis, maken foto's, bekijken de financiële situatie van de gezinnen, informeren naar zijn/haar capaciteiten etc.]
Klik op de foto voor een vergroting
Verder zijn er al ruim 150 studenten waarvoor we een sponsor gevonden hebben en die hun middelbare studie al afgerond hebben. De stichting FOTAS is inmiddels [ sinds 1994] een eigen stichting met statuten en bestuur. Ruim 200 jonge mensen die nu de kans krijgen om iets aan hun eigen situatie te veranderen; ze nemen daarbij ook nog de zorg voor hun familie op zich, omdat het bijna niet voorkomt dat iemand kan en mag studeren. Gewoon omdat het te duur is.
We denken nog steeds dat dit de beste hulp is die je kunt geven en het spreekt vanzelf dat we hier dus best een beetje trots op zijn.
Hoe belangrijk onderwijs voor kinderen is, blijkt misschien wel uit het volgende verhaal van AMOS.
Deze jongen wilde ook graag studeren na de lagere school [ primary school] Hiervoor moest zijn vader enkele geiten verkopen en met dit geld op zak ging Amos naar een plaats in de buurt van de in dit project genoemde school. Onderweg werd echter de bus stil gezet i.v.m. autopech. Terwijl de passagiers stonden te wachten werd het geld van Amos uit zijn bagage gehaald en kon hij dus zijn schoolgeld niet betalen. Hij moest dus terug naar huis. Dit vond hij zo erg dat hij zijn nood kwam klagen bij een priester [ de priester uit het dorp van dit project] Hij heeft in Nederland een sponsor gevonden voor de studie van Amos [ FOTAS].
Deze jongen is inmiddels afgestudeerd en heeft een goede baan gevonden. Het verhaal toont aan dat veel kinderen wel willen studeren maar vaak niet kunnen/mogen.






